خانه خارج نشده است . حضرت على ( ع ) اين مسئله را پذيرفت و خود را فدايى رسول خدا ( ص ) كرد . اين ماجرا در تاريخ به « ليلةالمبيت » مشهور است . پس از اين ماجرا ، آيه‌اى در شأن اميرالمؤمنين ( ع ) نازل شده و اين عمل را ستود . وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ( بقره : 207 ) بعضى از مردم جان خود را به خاطر خشنودى خدا مىفروشند و خداوند نسبت به همه بندگان مهربان است . آن شب ، نزديكى غروب ، پيامبر ( ص ) با امداد الهى ، از تيررس چشمان گرگ‌صفتان از خانه بيرون آمده و بعد از اينكه به صورت اتفاقى با ابوبكر روبه‌رو شد ، او را نيز با خود همراه نمود ، مشركينى كه بنا بود ، همگى يك دفعه بر سر پيامبر ( ص ) ريخته و او را قطعه قطعه نمايند ، به خانه وى هجوم آوردند و با كنار زدن روانداز ، على ( ع ) را در بستر او يافتند . آنها با حيرت بسيار ، به صورت على ( ع ) نگريسته و از خشم و غضب ، ضمن درگيرى با حضرت كه منجر به جراحت مختصرى شد ، به سرعت از خانه خارج شدند و به